دنیایی که ما آن را نظاره می کنیم از دو عنصر مهم تجسمی تشکیل شده است، این دو عنصر عبارت اند از: فرم (شکل) و (رنگ) که هر دو لازم و ملزوم یکدیگرند. هر موجودی که در دنیا با چشم دیده می شود، ابتدا جنبه شکل و اندازه آن احساس می شود و سپس، رنگ آن مورد توجه قرار می گیرد. رنگ ویژگی بارز هر شی، طبیعی است، چنان که رنگ گل سرخ از دور نگاه هر بیننده ای را به خود معطوف می کند یا از روی رنگ یک میوه می توان فهمید که رسیده یا نارس است. با نگاه به سطح یک فلز، می توان جنس و حتی وزن تقریبی آن را از روی رنگ آن حدس زد. مثلا، رنگ قرمز آهن گداخته ناخودآگاه ما را از لمس کردن آن بر حذر می دارد. یک رنگ خاص حتی می تواند، به طور همزمان، نشان دهنده دو مفهوم جداگانه نیز باشد که ارزش های مستقلی دارند، مانند رنگ قرمز که هم علامت آتش هم علامت خون است. بدین ترتیب، اهمیت رنگ در زندگی انسان اگر بیش از . شکل و فرم نباشد، کم تر از آن نیست.